宝の持ち腐れ
Takara no mochi gusare
Goods are theirs that enjoy them
มีของดีอยู่กับตัวไม่ใช้ปล่อยให้เน่า
เมื่อวานดูรายการตีสิบ ที่พระพยอมมาประกาศหาเจ้าของทรัพย์สมบัติหลักล้าน ที่ซ่อนอยู่ในหัวเตียง ที่บริจาคให้กับทางวัด แล้ว นอกจากจะชื่นชมในความซื่อสัตย์ของเจ้าหน้าที่ที่ไม่ฮุบสมับติเหล่านี้ไว้เองแล้ว
ฉันกลับคิดไปถึงอีกมุมหนึ่งของชีวิตคนเรา ตามสุภาษิตญี่ปุ่นที่ว่า
宝の持ち腐れ (Takara no mochi gusare)
คือ 宝(Takara) จะแปลว่า ทรัพย์สมบัติ
持ち(Mochi) แปลว่า มีอยู่ ครอบครองอยู่
ส่วน 腐れ(Kusare กริยาตัวอยู่นี้ ถ้าอยู่เดี่ยว ๆ จะออกเสียงว่า kusare แต่ถ้าไปเชื่อมกับตัวอื่น จะมีการเพี๊ยนเสียงเป็น gusare ) จะแปลว่า เน่าเปื่อย
รวมความแล้ว ก็จะหมายความว่า
คนเราถ้ามีของดีอยู่กับตัว (ในที่นี้ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่ทรัพย์สมบัติ อาจจะหมายถึง ความรู้ ความสามารถก็ได้) แล้ว ไม่รู้จักใช้มันให้เป็นประโยชน์ ก็เหมือนกับปล่อยให้มันเน่าเปื่อยเสี่อมสลายไปอย่างน่าเสียดาย
ก็เหมือนกันเจ้าของเตียงคนนี้ที่ซุกซ่อนทรัพย์สมบัติมหาศาลไว้หัวเตียงเปล่า ๆ ปรี้ ๆ อย่างไม่มีประโยชน์ จะบอกว่า เขาจะเก็บไว้ให้ลูกหลาน ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะไม่มีใครรู้เห็น จนคนย้ายมาอยู่ใหม่เอาไปปล่อยทิ้งไว้หน้าบ้านเป็นปี ก็ยังไม่มีคนเก็บไปอีก จนต้องบริจาคให้กับทางวัดไปในที่สุด
แม้เงินทอง พระเครื่องที่ซุกซ่อนไว้ มันไม่เน่าเปื่อยไปก็จริง แต่หากเขาได้ฝากธนาคาร นอกจากธนาคารจะได้เอาไปหมุนเวียนในระบบแล้ว ตัวเขาเองก็จะได้ดอกเบี้ยด้วย เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวยังจะดีซะกว่าปล่อยให้ไร้ประโยชน์เช่นนี้
มันช่างน่าเสียดายจริง ๆ
ทุกวันนี้ที่ชอบอ่านพวกสุภาษิตต่าง ๆ ก็เพราะเหตุนี้แหละว่า นอกจากจะสนุกสนานกับมันแล้ว ยังช่างเตือนใจเสียนี่กระไร แถมถ้ายังได้ถ่ายทอดให้กับคุณ ๆ ท่าน ๆ อีก ก็ยิ่งภาคภูมิใจว่า
ฉันมีของดีแล้ว ไม่ปล่อยให้มันเน่า
ก็ขอให้คุณ ๆ ท่าน ๆ เช่นกันนะคะ
มีของดีอะไรอย่าปล่อยให้เน่าไปเปล่า ๆ นะคะ